Toerisme en recreatiemanagement

advertisement

Hogeschool? Meer dan enkel studeren?

by Toerisme en recreatiemanagement
by Toerisme en recreatiemanagement
by Toerisme en recreatiemanagement
by Toerisme en recreatiemanagement
by Toerisme en recreatiemanagement
by Toerisme en recreatiemanagement
by Toerisme en recreatiemanagement
by Toerisme en recreatiemanagement

Mijn naam is Jill en ik ben allesbehalve een voorbeeldstudente.

Herinner je je nog de eerste schooldagen op de kleuterschool? ‘s Morgens een traantje wegpinken bij mama, ‘s middags vol vreugde als oma je kwam halen voor het middageten en in de namiddag super blij als mama of papa je terug kwam halen. Herinner je je nog de laatste dagen op de kleuterschool? Bang om de eerste stapjes naar het eerste leerjaar te maken, huilen om klasgenootjes die naar een andere school gaan of nieuwsgierig om te leren schrijven?

Ook al was je een kleuter, je maakte uiteindelijk toch de tijd van je leven mee op school. De tijd waar spelen nog werd toegelaten, de tijd waar nog hard gelachen werd en de tijd waarvan jij dacht dat die zou stoppen. Of stopt deze tijd helemaal niet?

Herinner je je nog de eerste schooldagen op de basisschool? Kennismakingen met je nieuwe klasgenootjes, een strengere juf of meester en de eerste huistaken. Herinner je je nog de laatste schooldagen? Verschillende juffen en meesters leren kennen, ondertussen al super veel kennis opgedaan en vooral het beginnen groeien naar, hoe onze ouders het noemen, “puber”. Afstuderen aan de basisschool en de eerste keuzes maken in “de” richtingen van het leven. We hebben het allemaal moeten doorstaan en gemakkelijk was het zeker en vast niet. Maar wat houden we er weer aan over? Traantjes bij het afsluiten van de basisschool, angst om in het middelbaar aan te komen en spanning voor die oh zo “nieuwe” wereld.

Herinner je je nog de eerste schooldagen op het middelbaar? Een echte “puber”, klaar voor de wereld en langzaamaan die vrijheid die komt opdraven. Hier en daar op problemen botsen, denken dat je ze zelf kan oplossen en af en toe toch die hulp van derden leren aanvaarden. Het hoort allemaal bij het “volwassen” worden. Op het einde van je middelbare carrière? Wie bedank je? Vooral familie, vrienden en kennissen, maar vast en zeker ook de leerkrachten die er eigenlijk op ieder moment voor je waren en het beste in je zagen. Oei, het einde van het middelbaar en wat nu? Verder studeren, werken of niet weten wat doen? Wel, ik ook niet maar door de steun van een aantal personen vond ik toch de moed om verder te gaan studeren.

De eerste dagen als jongvolwassene op de hogeschool? Bang om alleen toe te treden, angst om een verkeerde richting te hebben gekozen of denkende dat je een nummertje zal worden, zoals mensen vertellen? Vergeet al deze veronderstellingen, lieve lezers, want het tegendeel is bewezen vooral in de richting Toerisme. Toekomen, niemand kennen en in het eerste jaar afgaan als een gieter. Ja, het is me overkomen. Waarom ik verder deed? Geen idee, maar het voelde juist, de richting voelde juist, lectoren staan je bij of zien iets in je. Bovenal mag je je nooit laten ontmoedigen, want het is nu eenmaal allemaal nieuw. Het tweede jaar? Ik voelde mezelf fantastisch, hier is geen plaats voor een behandeling als een nummer, integendeel, opstaan en weer doorgaan: het lukt je wel. Het laatste jaar in Toerisme en Recreatiemanagement? Ik voel mezelf beter dan ooit tevoren. Lectoren nemen je serieus, volwassen en staan open voor je eigen ideeën. Het laatste jaar met een klas vol studenten die dezelfde drijfkracht delen, dezelfde interesses, dezelfde passie en dit allemaal met maar één doel: samen een diploma behalen! Als deze mooie dingen zoals groeien, bijleren en ontwikkelen kunnen gecombineerd worden met plezier, vriendschap en vreugde: wat wil je dan nog meer?

Eén ding geef ik je graag nog mee:

  • ja, het bestaat
  • ja, het kan
  • ja, het is ook terug te vinden in een hogeschool

Adiós!

Jill