Liespijn bij atleten [Evidence Based Management]

Inleiding

Er is momenteel weinig geweten over chirurgie vs kinesitherapie maar een recente systematic review en meta-analyse liet gelijkaardige return to play (RTP) tijden zien. Echter kan dit niet volledig zeker gezegd worden gezien de hoge graad van biassen en de lage kwaliteit van studieopzet, voornamelijk aan de chirurgische kant van het verhaal. We zullen dus moeten roeien met de riemen die we hebben en eens kijken wat we wel weten.

Pubis & adductor gerelateerde liespijn

Hier is erg hoge evidentie richting kinesitherapie. Het verschil in de huidige literatuur tussen pubis en adductor gerelateerde liespijn is minimaal waardoor dezelfde aanpak wordt aangeraden: oefentherapie met load-management.

Actieve kinesitherapie is natuurlijk effectiever dan de passieve technieken alleen, hoewel deze als additie kunnen dienen om mogelijk een versnelde RTP te realiseren. Denk maar aan adductor manipulatie en shockwave therapie. Opnieuw, als kern van de behandeling zijn deze technieken niet voldoende. Bij toevoeging van deze technieken wordt de succesratio ook niet vergroot.

Er is geweten dat ongeveer 50-75% van de atleten terugkeert naar zijn pre-letsel niveau met behulp van oefentherapie en load-management. Beperking, functie en prestatie kan het plan individualiseren en dus optimaliseren. Voor meer info klik hier om naar onze blogpost te gaan.

Ronald Martinez / Getty Images
Ronald Martinez / Getty Images

Een adductor longus tenotomie (doorsnijden) zou mogelijk kunnen helpen met het bereiken van pre-letsel niveau indien de longus is betrokken bij het probleem. Dit heeft natuurlijk ook zijn beperkingen zoals post-operatieve zwakte van adductie samen met andere chirurgische risico's waardoor dit best vermeden wordt indien mogelijk. De functie van de adductor longus mag niet onderschat worden.

Adductor gerelateerde liespijn met een Cam morfologie op een scan heeft een goede lange termijn prognose met behulp van een oefentherapie programma. De bevindingen op de scan blijken hierbij dus minder relevant te zijn.

Inguinaal gerelateerde liespijn

In deze RCT vergeleken ze conservatieve therapie (injecties + oefentherapie) met hernia chirurgie (laparascopie). Na één maand was 67% teruggekeerd naar zijn sport in de chirurgische groep in vergelijking met 20% in de conservatieve groep. Na een jaar bleek dit 97% en 50% te zijn. Chirurgie was effectiever in deze trial maar conservatieve therapie wordt vooraf aangeraden alvorens de beslissing te nemen om onder het mes te gaan. Het monitoren van kracht in de adductoren, abductoren en abdominale spieren wordt aangeraden.

by Sages
by Sages

Iliopsoas gerelateerde liespijn

Er is momenteel geen evidentie van hoge kwaliteit in de revalidatie van ilipsoas problemen. Chirurgische tenotomie resulteert in significante heupflexie zwakte waardoor dit niet aangeraden wordt als eerstelijnszorg. Revalidatie wordt gebaseerd op de (functionele) beperkingen en heupflexie kracht moet mogelijk worden aangesproken.

Heup gerelateerde liespijn

FAI syndroom zal regelmatig als probleem worden aangewezen, al dan niet terecht. Patiënten binnen deze populatie zullen namelijk vaak Cam verschijnselen vertonen als resultaat van sport-specifieke adaptaties. Dit wilt nog niet zeggen dat dit de oorzaak is van het probleem. Voor de diagnose van FAI syndroom is een triade van symptomen, klinische presentatie en afwijkingen op beeldvorming nodig. Momenteel is er geen superioriteit van één bepaalde aanpak ten opzichte van een ander. Revalidatie zal zich dan richten op stabiliteit en kracht van de romp en de onderste ledematen. Indien hier geen succes mee geboekt wordt kan een injectie of chirurgie een optie zijn, waarna revalidatie uiteraard nodig is.

De Warwick Agreement (2016) is zeker een aanrader als je meer wilt weten over FAI. Te lui om heel het artikel te lezen en meer iemand voor de samenvattingen? Klik hier voor de samenvatting op onze instagram-account!

Meerdere entiteiten

Atleten zullen vaak kampen met meerdere problemen in de heup/lies regio. Het wordt aangeraden om te kijken naar specifieke functie, beperkingen en prestatie waar verbetering geboekt kan worden. Klinische tests kunnen een hele hoop aan het licht brengen wat maakt dat klinisch redeneren en systematisch handelen een vereiste is.

“Jaja leuk leuk, maar welke oefeningen?”

Wel, we weten dat de literatuur meestal niet geweldig is op vlak van specifieke oefeningen en de dosering ervan. Toch is er één oefeningen waarvan we allemaal van op de hoogte zouden moeten zijn: de Copenhagen Adductor Exercise.

Harøy et al (2018)
Harøy et al (2018)

In een studie van Harøy et al (2018) onderzochten ze of deze enkele oefening het rapporteren van liesproblemen bij voetballers kon verminderen. Met een geweldig resultaat van 41% minder problemen in de interventiegroep bliezen ze iedereen omver in de sportwereld. De controlegroep deed gewoon zijn trainingen zoals gewoonlijk, zonder toevoeging van deze oefening. Het specifieke programma vind je hieronder als je de full-text niet zou vinden. Easy as pie.

Preventie van letsels zal nooit mogelijk zijn, reductie daarentegen wel. Daarom is het essentieel om van deze oefening op de hoogte te zijn.

Harøy et al (2018)
Harøy et al (2018)

Andere posts over dit onderwerp:

Klinische onderzoek

Medische beeldvorming

Testen van functie en beperking

Referenties

https://www.jospt.org/doi/10.2519/jospt.2018.7850

https://bjsm.bmj.com/content/49/22/1447.long

https://www.surgjournal.com/article/S0039-6060(11)00072-9/fulltext

https://bjsm.bmj.com/content/50/19/1169

https://bjsm.bmj.com/content/early/2018/06/08/bjsports-2017-098937

This article was originally published on physiotherapy