Hamstring verrekking [Klinische diagnose & MBV]

Inleiding

Hamstring letsels komen vrij regelmatig voor. Een studie van 2011 liet zien dat 12% van alle letsels bij professionele voetballers de hamstrings omvatte. Op een groep van 25 spelers werden 5 tot 6 hamstring letsels per seizoen verwacht. Dit kan resulteren in een enorme totale absentie en kost voor het team. Twee derde van deze letsels ontstonden op een acute manier, de rest kwam gradueel op. Een andere studie had een opmerkelijke bevinding. Hamstring letsels zijn de afgelopen 13 jaar gradueel aan het stijgen binnen de UEFA. Dit jaarlijks met zo'n 4%! Management en preventie van hamstring letsels zijn dus zeker niet onbelangrijk.

Klinische diagnose

Regelmatig zal een persoon zelf kunnen zeggen dat ze hun hamstrings hebben verrekt en hier vrij accuraat in zijn. Maar, een klinisch examen is natuurlijk altijd nodig. Een uitgebreide historiek met mechanisme van letsel wordt aangeraden. Zo zal meer dan de helft van de acute hamstring letsels ontstaan tijdens sprinten. Tests die je historiek kunnen aanvullen zijn:

  • Inspectie: ecchymose distaal van de regio kan voorkomen bij gemiddelde tot ernstige letsels, mogelijk niet direct aanwezig.
  • Palpatie: het is belangrijk om te weten welke van de groep is aangetast voor oefentherapie.
  • Passieve stretch: differentieer hierbij de n. ischiadicus met dorsiflexie inbreng, een slump-test kan ook ook uitgevoerd worden om te bekijken of er een lumbale origine is van de posterieure dijpijn. Indien er pijn optreedt in de bilregio bij een straight leg raise (SLR) die niet wegtrekt bij een knieflexie, gepaard met andere rode vlaggen zoals koorts, nachtpijn etc. wordt een doorverwijzing naar de dokter aangeraden.
  • Weerstandstest: in verschillende posities zoals 90 graden heupflexie en knieflexie, heupextensie in buiklig, 90 graden knieflexie in buiklig,…

Natuurlijk wilt een positieve test niet meteen zeggen dat de diagnose bevestigd is, een combinatie is altijd beter. Ook is het belangrijk om differentiaal diagnoses in 't oog te houden.

Differentiaal diagnoses

Proximale hamstring tendinopathie

In dit geval zal de pijn zich erg lokaal ter hoogte van de tuberositas ischiadicum bevinden. Dit ontstaat chronisch door mechanische overbelasting en de patiënt zal dus minder snel een acuut moment kunnen aanduiden waar de pijn ontstond. De pijn zal - indien activiteiten niet aangepast worden - vaak progressief zijn. Regelmatig ondervinden deze patiënten ook pijn bij langdurig zitten, wat bij een hamstring verrekking niet echt het geval is.

Nuttige testjes:

  • Puranen-Orava test
  • Modified bent-knee-stretch test
Chu and Rho (2016)
Chu and Rho (2016)

Lumbale origine of n. ischiadicus irritatie

Lage rugpijn en/of een historiek hiervan is uiteraard relevant. De soort pijn kan ook een indicatie geven, met name tintelingen of een voos gevoel.

Nuttige testjes:

  • SLR
  • Slump-test
  • Herhaalde lumbale bewegingen (extensie-flexie)

Sacro-iliacale pijn

Pijn in de SI-regio kan een vermoeden doen luiden. Verder kan de thigh thrust test of de volledige cluster van Laslett helpen. Jammer genoeg is er sinds 2005 nog geen beter alternatief om SI-pijn klinisch te diagnosticeren.

Medische beeldvorming

Ultrasound en MRI kunnen gebruikt worden ter medische beeldvorming. Een studie uit 2018 liet zien dat een volledige disruptie (via MRI bevestigd) van de intramusculaire pees van de hamstring een significant verhoogde return to play (RTP) tijd had. Gemiddeldes in deze studie lagen voor een letsel zonder betrekking van de intramusculaire pees op 22 dagen en met volledige disruptie op 31 dagen. Gezien de grote overlap in resultaten werd de klinische relevantie in twijfel getrokken. Geen verschillen werden gevonden tussen groepen zonder betrekking van de intramusculaire pees en groepen met een partiële scheur van deze pees.

Indien er waviness zichtbaar was op de MRI was de RTP ook zo'n week langer. Dit werd enkel gezien bij intramusculaire pees scheuren van meer dan 50%.

by Vicky Earle
by Vicky Earle

Referenties

https://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/0363546510395879

https://bjsm.bmj.com/content/50/12/731

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1356689X05000214?via%3Dihub

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2095254612000452#sec6

https://bjsm.bmj.com/content/52/2/83.info

This article was originally published on physiotherapy