Tijd voor een eerbetoon aan onzichtbare ondernemers

Ik ben een cinefiel. Van het erge soort. Helemaal verslaafd. En mijn vrienden lachen erom, want met mij naar de film gaan betekent: kijken van het begin tot het einde. Letterlijk. Tot het laatste woord van de eindgeneriek over het scherm gelopen is en tot de laatste tonen van de soundtrack weerklinken in de lege zaal. Ik kijk naar elke naam die snel passeert, nadat de grote sterren eerst aan bod kwamen. Niet omdat ik de lange aanschuifrijen op de parking van het filmcomplex wil vermijden en ook niet omdat ik in slaap gesukkeld ben na een drukke week in mijn bedrijf. Nee … ik doe het uit eerbetoon.

Een bijzonder eerbetoon

Het is mijn eerbetoon aan al die onzichtbare mensen die nooit zullen schitteren op het witte doek. Aan al die boeiende personages die werkten achter de schermen om ervoor te zorgen dat elke scène van de hoofdacteur of -actrice vlekkeloos zou verlopen. De cameraman, de visagist, de stand-in … Ik bekijk hun namen allemaal. Namen waardoor elke hoofdrol perfect tot zijn recht kon komen. Zonder hun tussenkomst zou de film niet geworden zijn wat hij is.

En terwijl die zaal met meer dan 200 mensen leegloopt – het is te zeggen … op drie mensen na: ik, mijn beste vriendin en nog een andere zonderling die naar het scherm blijft staren – dan hoop ik dat al die ‘onzichtbaren’ toch weten dat er enkele mensen zijn die weten en appreciëren dat ze bestaan en hen respecteren.

Onzichtbare ondernemers

Die mensen doen mij denken aan al die ‘onzichtbare ondernemers’ die zelfs nooit in een eindgeneriek zullen worden vernoemd. En al helemaal geen kans maken op een award. Stuk voor stuk gepassioneerde mensen die ervoor zorgen dat andere ondernemers kunnen schitteren. Dag na dag na dag. Maar hun eigen naam zal zelden passeren op het witte doek, nadat het hoofdpersonage zijn rol gespeeld heeft. Voor al die onzichtbare ondernemers hoop ik dat er vandaag eens heel wat mensen blijven zitten … Misschien zelfs eens recht durven te gaan staan. Want vandaag geef ik hen een daverend applaus! Vandaag wil ik niet dat ze vergeten worden, terwijl de rest van de zaal al op de parking staat.

Zoals de copywriter die achter de schermen geweldige teksten schrijft voor een website. Maar zelden wordt vermeld bij de lancering. Zoals de cateraar van een evenement die achter de schermen de meest culinaire gerechten tevoorschijn tovert. Maar zelden wordt bedankt voor zijn werk achter het fornuis. Zoals de architect die een doordacht ontwerp maakt voor een bedrijfskantoor. Maar zelden wordt vernoemd als iedereen de inrichting staat te bewonderen. Zoals de boekhouder die een groeiende ondernemer strategisch begeleidt met zijn opstart. Maar zelden wordt erkend in het succesverhaal. Zoals de marketeer die achter de schermen creatieve concepten integreert in een merk. Maar wiens naam zelden een plekje naast de webdesigner krijgt op de website. En zo kan ik nog wel even doorgaan …

Sta vandaag eens recht voor alle onzichtbare ondernemers

Voor al die onzichtbare ondernemers hoop ik dat er vandaag drie mensen – of helemaal geen – de zaal zullen verlaten. Terwijl de andere 197 hoofdrolspelers zonder aarzelen blijven zitten of misschien zelfs rechtstaan. Als erkenning voor hun ‘onzichtbare’ collega’s bij de uitvoering van hun eigen ondernemersverhaal.

Laten we vandaag die eindgeneriek eens omdraaien en beginnen met die namen die zelden of nooit schitteren op de wall of fame … Want het is zo belangrijk dat zij op deze Dag van de Ondernemer weten dat zonder hun tussenkomst ons bedrijf niet geworden zou zijn wat er vandaag is ontstaan.

OpmerKelijke groeten

Katlijn

advertisement