Oude Hasseltse steegjes zijn meestal verdwenen

Het straatbeeld in het oude Hasselt werd gekenmerkt door de aanwezigheid van een aantal steegjes. De meeste van die steegjes, die de belangrijkste straten met elkaar verbonden zijn verdwenen. Een stad ondergaat in de loop van de eeuwen nu eenmaal een gedaanteverandering. Sommige van die steegjes heeft het stadsbestuur proberen te reconstrueren, anderen zijn in een aangepaste vorm nog steeds aanwezig, zij het niet langer in de vorm van steegjes maar wel van straten.

Hierbij mag u bijvoorbeeld denken aan de Onze-Lieve-Vrouwsteeg en de Zwanensteeg, waarbij eerstgenoemde was vernield door de vliegende bom in november 1944. Door de bom was een krotwoning verdwenen, in de plaats van de steeg kwam nu een brede en sierlijke straat.

De Zwanesteeg werd door de krant één van de eigenaardigste hoekjes van de stad werd genoemd, maar om aan te sluiten op de nieuwe Onze-Lieve-Vrouwsteeg werd ook dit steegje verbreed. De Zwanensteeg was belommerd door bomen met in het westen een oud huis met voorstuk, lemen gevel en kleine vensters. Het huis was geschilderd door de Hasseltse schilder Jef Vanbrabant. Aan het uiteinde lag op de hoek van de steeg en de Lombaardstraat de Pijp en op de hoek van de steeg en de Alderstraat de Swaan. Beide huizen waren door een muurtje met deur met elkaar verbonden.

Ook de Sacristijsteeg en de Cellebroedersteeg waren bekende steegjes. De Sacristijsteeg achter de Onze-Lieve-Vrouwkerk werd vroeger Capelstege genoemd. Tot 1504-05 stond er een huis met hoeve, toen werd het pas een straat. Er liep wel echter al een steegje naar de hof waar de kapel werd gebouwd. De hoek van de steeg tegenover het Geutje was eerst een schuur en dan een woning. Op 2 juli 1918 lag daar café het Hert. Daarnaast lag in de steeg een kleine woning langs de sacristij. Die werd in de 19de eeuw café De Sacristij en was in 1955 nog het café van Paul Willems. Inderdaad, de eerste versie van de Sunset. Het was de enige woning in de steeg, waar in de 16de-17de eeuw ook nog de uitgangen van enkele huizen van de Grote Markt waren.

De Cellebroederssteeg was vroeger de Keutelsteeg, volgens Nieuw Limburg naar de keutels die de varkens die naar de markt werden gedreven. Het gerecht was gevestigd in de vroegere kerk van de broeders, daar werd ook de Staatsmiddelbare Meisjesschool in onder gebracht. Er was ook een tijdje de gevangenis gevestigd, vandaar dus de bijnaam de Prisonsteeg. In de 18de eeuw waren er bij het klooster al de correctiehuisjes waar op last van de burgemeesters Hasselaren wegens wangedrag in ondergebracht werden.

Op 13 mei 1886 begon de verbreding van de straat met het afbreken van de St. Alexius op de hoek van de Havermarkt, waarna ook het andere hoekhuis van de Ridderstraat en de Oude Varkensmarkt werd afgebroken. Daarna stonden nog een 12-tal vooruitspringende huisjes in de weg, die echter afgebroken werden zodat de rooilijn naar achteren ging.

Het was volgens Nieuw Limburg opvallen dat er vroeger vooral smalle steegjes en weinig brede straten naar de kerken gingen. Naar de Onze-Lieve-Vrouwkerk waren dat de Sacristijsteeg, de Cellebroederssteeg, de Zwanesteeg en de Onze-Lieve-Vrouwsteeg, naar de Sint-Quintinuskerk de Kortstraat, de Kolfsteeg, het Cort Straatje van de Zuivelmarkt aan de Muizenval, de enge vaart vanaf de Schorsmark en natuurlijk de smalle doorgang achter de kerk

This article was originally published on vaartheemkundegroothasselt