De roemloze ondergang van het Hasselts Casino

Oudere Hasselaren herinneren zich ongetwijfeld nog het Casino aan de boulevard, destijds het lokaal van de harmonie en de symfonie Sint-Cecilia. Over de bloeiperiode van dit gebouw zullen we bij het een volgende keer hebben, maar in deze blog willen we hebben over de roemloze dood van het Casino. Het laatste teken van leven werd gegeven bij de Guldensporenviering op 10 juli 1956, toen in de prachtige tuin om 20 uur een tuinfeest werd gegeven met Xavier Geerolf en zijn troubadours van Brugge. De inkom bedroeg 10 frank. Het gebouw zelf was toen al niet meer in gebruik.

De doodstrijd van het Casino was namelijk al lang bezig. De stad had een bod uitgebracht op het gebouw voor een bedrag van 3,40 miljoen frank. Maar waren de eigenaren niet mee akkoord gegaan. Het gevolg was een gerechtelijke procedure. In 1957 besliste een burgerlijke rechtbank dat de stad eigenaar was van het Casino. Een toezichtscommissie had de zaal ongeschikt bevonden en alle vertoningen en feesten verboden.

Met als gevolg dat de toneel- en de andere verenigingen aan een hoge prijs een filmzaal moesten afhuren. Het was de bedoeling van de stad het Casino te verwerven, te restaureren en daarna opnieuw beschikbaar te stellen voor het Hasselts verenigingsleven. De vraag was echter of de Maatschappij van het Casino zich bij deze beslissing zou neerleggen, zij kon nog altijd beroep aantekenen. 

In het geval van het Casino ging de Union Limbourgeoise, de maatschappij die de tientallen eigenaars van het Casino vertegenwoordigde, inderdaad in beroep tegen de overname door de stad. Daarmee werd de zaak volgens de krant Nieuw Limburg op de lange baan geschoven, het zou minstens één jaar duren alvorens er een ‘noodloplossing’ zou komen. En die oplossing is er uiteindelijk nooit gekomen.

De affaire van het Casino kaderde namelijk in een breder scenario, namelijk dat van de komst van een nieuwe schouwburg, waar halverwege de jaren 50 dringend behoefte aan was. Inderdaad, die nieuwe schouwburg is het cultureel centrum geworden

In dat scenario sprong de stad van de hak op de tak. Eerst werd de oude keramiekfabriek gekocht en daarna werd geprobeerd het Casino te kopen. Het bleef echter allemaal ‘waterverf’, aldus de krant.

Nieuw Limburg sprak van een luchtkasteel in verband met het cultuurcentrum, dat er uiteindelijk met flink wat vertraging toch is gekomen. De krant stond voor 100% achter het scenario van de overname van het Casino. De stad kreeg het advies om met al de processen te stoppen en om simpelweg de vraagprijs te betalen. Wat de stad wou betalen volstond niet, het betrof alleen de grondprijs ‘gewikt en gewogen’. De stad is nog in verbreking tegen het vonnis van het Hof van Beroep in Luik dat de verkoop van het Casino aan de stad nietig had verklaard, maar dat waren allemaal vijgen na Pasen. Het lot van het Casino werd toen bezegeld en het was nog slechts een kwestie van tijd alvorens het gebouw werd gesloopt. Maar ook daarover later meer.

This article was originally published on vaartheemkundegroothasselt