Pater Aloysius was bij de Hasseltse Minderbroeders een collega van het Heilig Paterke

Het laatste decennium van de 19de eeuw was een belangrijke periode voor de Minderbroeders in Hasselt. Hun voormalig klooster in de Minderbroedersstraat kwam voor de tweede keer onder de hamer en deze keer slaagden ze er inderdaad in om het terug te kopen. Daarmee kregen ze weer hun eigen kerk in eigendom, nadat ze bijna een halve eeuw lang de diensten in de Onze-Lieve-Vrouwkerk hadden verzorgd. Maar anderzijds overleed in 1893, toen volop werd onderhandeld over de terugkoop van het klooster pater Aloysius. Deze geboren Alkenaar was in 1846 één van de eerste Minderbroeders die na een afwezigheid van iets meer dan een halve eeuw naar Hasselt terugkeerden.

Aloysius Vendrickx, zoals zijn volle naam luidde, was geboren in Alken op 2 augustus 1822. Op 27 september 1839 was hij ingetreden bij de Minderbroeders in Sint-Truiden, waar het moederklooster van de Hasseltse Minderbroeders was. Er liggen anno 2018 plannen voor om het klooster in Sint-Truiden te sluiten, waarbij de nog resterende paters naar Hasselt zouden overkomen. Eigenlijk is dat de omgekeerde wereld, want eigenlijk zou Hasselt als jongste klooster eerst moeten sluiten. De reden ligt uiteraard bij de aanwezigheid van de graftombe van het Heilig Paterke in het Hasselts klooster. Dat graf trekt nog steeds een massa bezoekers en brengt dus veel geld op.

Aloysius was dus gelijk met pater Valentinus alias het Heilig Paterke in het Hasselts klooster. In 1893 was de eerste echter al voor die tijd relatief oud, zijn krachten waren al geruime tijd verzwakt. Hij was op 22 november 1845 priester gewijd. Hij stond bij de Hasselaren en de mensen uit de omringende dorpen bekend als iemand van het volk. In 1846, dus één jaar na zijn priesterwijding was hij één van de eerste Minderbroeders die terug naar Hasselt kwamen.

Op 8 augustus 1889 was zijn 50-jarig priesterjubileum gevierd, waarbij de Hasseltse burgers hem een gouden kelk hadden cadeau gedaan met een opschrift in het Latijn gegraveerd: Vere carissimmo Patri Aloysio (aan de zeer oprechte en dierbare pater Aloysius). Hij was bij zijn dood 54 jaar in het klooster, vanwege zijn ziekte kwam zijn dood niet meteen als een verrassing. Hij was een bekende predikheer in alle Limburgse kerken, zowel zijn missies, retraites als geestelijke oefeningen werden druk bijgewoond. Van overal kwamen er aanvragen om hem uit te nodigen en daar ging deze pater wanneer het mogelijk was graag op in. Vanwege zijn ziekte was hij al geruime tijd niet meer in staat om zijn ‘ministerie’ ‘(zijn taak binnen het klooster) te vervullen.

by Jos Sterk
by Jos Sterk