Linde Merckpoel: "Nu voelt het aan alsof ik 5 jobs heb."

Jaja, ik denk dat iedereen 'die rosse' van StuBru wel kent. Vorig jaar nog enkele deelnames aan “De Slimste Mens ter Wereld”, waar ze in het gezelschap van haar vlogcamera aan deelnam. Wil je meer weten over de kijk van Linde op enkele aspecten of ben je meer geïnteresseerd in hoe een dag als radiopresentatrice bij Studio Brussel verloopt? Ze geeft zichzelf bloot in onderstaand interview.

Linde & ik, na het interview. — by Stef Hertsens
Linde & ik, na het interview. — by Stef Hertsens

Omdat ik zelf student ben, vroeg ik me af wat jij gestudeerd had?

Linde: Ik heb Woordkunst gestudeerd aan het Herman Teirlinck Instituut. Woordkunst is eigenlijk de “seutenopleiding” van Herman Teirlinck. Zo bestaat er Toneel en Kleinkunst en daar is het zeer duidelijk wat ze doen. Bij Woordkunst is dat anders, hier worden er veel verschillende dingen gedaan zoals presentatie, radio, improvisatie en podiumvakken.

Wij kregen in het tweede jaar radio en vanaf het moment dat ik dat vak kreeg, wist ik “Ah ja, oké dat is het voor mij, dat wil ik graag doen!” Dit omdat het nogal schril afstak tegen alle andere artistieke vakken die ik daar kreeg. Radio is iets heel concreet, normaal en zonder veel franjes en dat heb ik graag.

Hoe ben je terechtgekomen bij Studio Brussel?

Linde: Zoals eigenlijk heel veel mensen die hier momenteel werken, en dat is al meteen een goede tip: hier stage doen. Als je ooit wilt werken bij Studio Brussel, of het even welke radio. Dat is dan het mooiste visitekaartje dat je kan afgeven. Ik heb hier ook stage gedaan voor Peter Van de Veire (radiopresentator StuBru tot 2008) en Ruth Joos (radiopresentatrice StuBru tot 2007). Erna hadden ze nieuwslezers te kort en heb ik dat ook even gedaan. Daarna ben ik samen met Tomas de Soete begonnen aan de ochtendshow (2008) en nu doe ik hem ondertussen alleen.

Ik sta uiteraard heel vroeg op, ergens tussen half 4 en 4 uur. Afhankelijk van of ik mijn haar moet wassen of niet. Daar is veel werk aan: stijlen en brushen! (lacht)

Hoe ziet een typische werkdag er voor jou uit bij Studio Brussel?

Linde: Ik sta uiteraard heel vroeg op, ergens tussen half 4 en 4 uur. Afhankelijk van of ik mijn haar moet wassen of niet. Daar is veel werk aan: stijlen en brushen! (lacht)

Dan ben ik hier rond 5 uur samen met Jonas (nvdr. Decleer) en Ulrike (nvdr. D'hauwer). We beginnen dan samen alles te bekijken. Alle sites, alle kranten en alle boekjes. Dan stellen we onze show samen met al onze ingrediënten die we hebben, bij wijze van spreken. We kiezen wat er in onze show komt en wanneer. Zoals vandaag (6 november 2018), het feit dat The Van Jets stoppen. Dit is voor ons als Studio Brussel super belangrijk. Dit nieuws zit tussen half 9 en 9 uur. Dat is voor ons het slot waar we het meeste luisteraars bereiken. Die periode begint rond kwart voor 8 en loopt tot 9 uur, dat is echt de piek op Studio Brussel. Dingen die iets minder belangrijk zijn kunnen we vermelden rond 10 over 7 en half 8. Vanaf kwart voor 8 moet het echt wel body hebben en daarom dat dan de echte verhalen van de dag gepresenteerd worden.

De show begint om 6 uur en eindigt om 9 uur. Dan is het even speeltijd. (lacht) Iedereen kan dan de vergadering voorbereiden, deze begint om half 10 en loopt tot 10 uur. Hier vergaderen we over wat we de volgende dag gaan doen en wat er op de agenda staat. Soms bekijken we ook wat we verder in de week gaan doen. Vaak is er ook één keer in de maand een lange termijnvergadering. Hier bespreken we wat we voor de komende maand of zelfs maanden plannen. Dit is nodig want radio is een medium waarmee je elke dag je ding kan doen, je denkt er over na en je doet het, je denkt er over na en je doet het,… en daarom is het soms wel nodig.

Ik denk dat dit de droom is van alle radiomakers. In dat opzicht zijn wij soms jaloers op de mensen van tv en zij dan weer op ons. Zij kunnen heel lang nadenken over iets en zij gaan pas iets maken als het al volledig in elkaar gepuzzeld zit, terwijl het er bij radio wel vaak op neerkomt dat je je show nog aan het maken bent terwijl je hem al aan het presenteren bent. Zo staan wij om half 7, wanneer de show al begonnen is, op een bepaald moment allemaal samen in de studio om te kijken wat we gaan doen. “Schuiven we dat door naar daar en dat naar daar?” Je moet precies altijd 10 bordjes in de lucht houden zodat alles mooi landt. In het beste geval lukt dat. Hoe meer ervaring je hebt en hoe beter je team is, hoe beter dat werkt maar soms gaat dat totaal fout. Dat is dan óók maar zo. In dat opzicht zijn de mensen van tv jaloers op ons omdat het eigenlijk niet zo veel uitmaakt. Morgen maken we dan wel een nieuwe show.

Wanneer de vergadering gedaan is, bereid ik mijn platen voor. Ulrike maakt de platenlijst en ik zorg ervoor dat alles klaarstaat. Platen zijn er sowieso maar radio maken is meer dan platen alleen natuurlijk. Zo zijn er de juiste jingles en enchanementen. Dat wilt zeggen dat je twee platen aan elkaar gaat hangen. Verder denk ik na over wat we de volgende dag gaan doen, wat ik daarmee wil doen en welke klanken we nog allemaal nodig gaan hebben. Dan komt er 'online' nog bij. We maken iedere week een vlog en hier moet ook over nagedacht worden.

Ik stuurde een berichtje naar Raf (nvdr. van JOE) waarop hij antwoordde en dat was de max! Dus voilà, zo heb ik al gechat met Raf. (lacht)

Je draait nu toch al enkele jaren mee met de radio. Merk je dat er een evolutie is geweest? Bijvoorbeeld de reacties van de mensen of de manier waarop mensen naar radio luisteren.

Linde: Ja, absoluut! Toen Tomas en ik de ochtendshow begonnen, was de enige communicatie die we hadden de mailbox. Toen werd er nog gezegd “Als je wil reageren, mail naar Tomas@stubru.be.” Dat werd toen nog veel gedaan. Ondertussen bestaat de app en kunnen de luisteraars een sms sturen naar 6030. Het sms'en bestond toen ook al maar dat werd nog niet veel gedaan. Nu is er dus de app, sms'en, mensen kunnen tweeten, reageren op een story op Instagram, er is Facebook of de DM's op alle social mediakanalen. Nu is er heel veel. Wat we het meest gebruiken tijdens de show, zijn natuurlijk de sms'en en de app. De app is extra tof omdat mensen hiermee foto's en filmpjes kunnen doorsturen, dat is ook leuk!

Er is dus een grote evolutie want nu ben je minder in een “bubbel” aan het presenteren. Je weet dat mensen je nu écht iets kunnen laten weten en dat geeft de show vaak meer vorm. Om een voorbeeld te geven van deze ochtend. Jurgen stuurde ons een berichtje dat hij naar de match Monaco - Club Brugge van de Champions League ging kijken. Wij sturen hem daarop terug met de vraag of wij hem mogen bellen als het een goede match was. Of als er plots een monsterfile is doordat er bijvoorbeeld een lading forel gekanteld is op de ring van Brussel. Dan kunnen we bellen naar iemand die in de file staat. Dat is zo een verrijking voor je show.

Bij toneel kan je het voorhebben dat je verblind wordt door het licht, dat werkt ongeveer hetzelfde bij radio. Als je de interactie met je publiek hebt, houd je je show ook levendig. Over sommige luisteraars weet ik écht heel veel en zij ook over mij. Je kan chatten en dat is tof! Ook voor de luisteraars. Ik heb ook ooit een berichtje gestuurd naar Raf & Rani op Joe. Zij hadden toen de app al en wij niet. Ik stuurde toen een berichtje en Raf (nvdr. Van Brussel) stuurde terug en dat was de max! Vanaf toen had ik het gevoel hoe dat moet zijn voor een luisteraar als je een antwoord krijgt. Dus voilà , zo heb ik al gechat met Raf. (lacht)

Tegenwoordig is Spotify een begrip geworden. Heb je hierdoor een gevoel dat je minder tegen jongeren ‘praat’ met de radio, dan enkele jaren geleden?

Linde: Goh, ik vind dat soms moeilijk om in te schatten. Ik denk dat qua radio Studio Brussel al lang niet meer de jongerenzender is, dat is ook geen geheim meer. Jongeren luisteren vooral naar MNM. Het is vaak zo dat ze pas op latere leeftijd pas overschakelen op Studio Brussel. Dat merken wij zelf ook. Vanaf dat jongeren beginnen te werken en in de ochtend in de auto zitten, beginnen ze pas naar Studio Brussel te luisteren. Dit is meestal rond de leeftijd van 20 jaar.

Wij bereiken nu jongeren via de vlog. Hierop krijgen we ook veel reacties! Dat is leuk want dat is een toffe, andere manier om met de jongeren te communiceren. Via de radio is dat een iets ouder publiek, maar dat vind ik er net zo leuk aan.

Denk je dat het over 30 jaar moeilijker (of misschien zelfs makkelijker) zal zijn voor de radiopresentatoren om de luisteraars te behouden?

Linde: Het gaat zeker anders zijn. Ik denk dat het tegenwoordig veel sneller gaat, zeker als ik vergelijk met hoe het vroeger ging. We maken nu ook beter radio dan 10 jaar geleden. De mogelijkheden zijn verbeterd en de techniek is toffer want nu kan je zoveel meer. Terwijl dat vroeger saaier was. Het zal zeker een opdracht zijn om te mensen te kunnen behouden. Bijvoorbeeld bij Spotify zijn er 1.000 radio's om naar te luisteren. Je kan daarop je eigen radio maken omdat Spotify weet waar je graag naar luistert. Hij zet jouw favorieten allemaal op een rijtje. Hiernaast heb je ook nog Discover Weekly, voor nieuwe nummers.

Ik merk dat bij mezelf ook. Thuis luister ik niet naar de radio maar wel naar Spotify. Ik laat me daarop verrassen. Ik vind wel dat een ochtendprogramma anders is. Nu spreek ik wel voor mijn eigen winkel natuurlijk (lacht) maar ik meen dat echt. In de ochtend wil ik impulsen hebben, naar het nieuws luisteren en weten wat er gebeurt. Dit kan Spotify mij helaas niet geven.

Wat is voor jou het meest memorabele moment uit je carrière bij Studio Brussel? Iets dat je nooit zal vergeten.

Linde: Music For Life vorig jaar. Dat was voor mij ook de mooiste Music For Life ooit. Ik heb toen ook echt gedacht: “Nu mag het echt stoppen want mooier dan dit zal het niet worden.” Ik was in topvorm, samen met Bram (nvdr; Willems) en Eva (nvdr. De Roo), twee van mijn favoriete collega's. Dat was een super goede combinatie. Alles was tof! Ik vind het ook een heel mooi project om aan mee te doen, ik ben er dan ook trots op dat ik hier deel mag van uitmaken. Voor alle collega's is Music For Life een bijzonder project. Vooral die week zelf is magisch.

Music For Life, dat kent iedereen! Waarom denk je dat iedereen er ieder jaar weer naar uitkijkt?

Linde: Omdat het een hele mooie en menselijke week is. Ondertussen is het ook een gewoonte gewonden. Het is verbonden aan de week voor Kerst. Het verbindt de mensen. Het feit dat we vorig jaar meer dan 10 miljoen euro hebben opgehaald wilt zeggen dat het heel breed gaat en dat heel veel mensen ermee bezig zijn. Iedereen wil er hun duit voor in het zakje doen en dat maakt ook dat heel veel mensen geboeid en geroerd naar de radio luisteren. Ook het feit dat het een soort van marathon, een uitputtingsslag is heeft er veel mee te maken. Mensen leven echt mee met ons in die week. Op zich zijn er weinig dingen mooier dan mensen die zich belangeloos inzetten voor andere mensen. Dit is mooi, zeker als ze het doen op een toffe, grappige of ontwakende manier. Er is geen greintje cynisme dat je daarin kan vinden. En dat is goed, zeker in de week voor Kerst. Er is niks mis met cynisme of ironie maar in die week vind ik dat net de schot in de roos.

Ik moet wel eerlijk zeggen dat het nu aanvoelt alsof ik vroeger 1 job had en nu 5. (lacht)

Social media. Tegenwoordig zit iedereen hierop. Hoe denk jij over deze trend?

Linde: Heel goed! Het zorgt ervoor dat je een beter contact hebt met de luisteraar en dat je hen nog beter kan aanvoelen. Dit is omdat je veel dingen op hetzelfde moment moet doen en hierover moet nagedacht worden. Dit is soms echt wel moeilijk. Een voordeel is dat ik dit graag doe. Hierdoor voelt het niet als een opdracht. Voor mij persoonlijk heeft het er enkel interessanter op gemaakt. Net zoals de vlog, je hebt het gevoel dat je een heel ander publiek bereikt dan met de radio en dat is leuk. Zo komt dat publiek ook in contact te staan met Studio Brussel en met wat wij doen of maken. Dus ja: ik ben pro!

Denk je dat deze trend invloed gaat hebben op de manier waarom jij communiceert met je luisteraars tijdens jouw shows?

Linde: Misschien staat dat nog iets te los van elkaar. Het is wel zo dat we af en toe iets zeggen over de vlog in de show. We integreren dat. We stellen dan een vraag in een story op Instagram en daar krijgen we veel antwoorden op. Naar mijn mening kunnen we dit vaker doen maar vaak is dat moeilijk. Mensen reageren op social media maar luisteren niet naar de show en omgekeerd. Om die twee werelden met elkaar te laten versmelten is soms moeilijk.

Vaak worden er ook negatieve commentaren verspreid online. Recent werd er een soort van campagne opgesteld met de emoji ‘kuisende armen’. Lees jij ook wel eens negatieve comments over jezelf?

Linde: Ja, natuurlijk! En laat het net die comments zijn die ik onthoud. Als er in de ochtend 10 sms'en binnenkomen waar positieve reacties in staan en één hiervan is negatief en is dan nog eens op mij persoonlijk gericht, dan vind ik het super moeilijk om dit naast mij neer te leggen. Dat is niet leuk maar ondertussen heb ik wel geleerd dat het slim is om er niet op te reageren. Je kan die strijd niet winnen. Het is wel zo dat mensen moeten beseffen dat die woorden aankomen. Het verdwijnt niet zomaar in een “bubbel” van social media. Ik lees dat dus wel. Dat is hetzelfde als je een briefje in iemand zijn brievenbus gaat steken waarop staat: “Ik vind je echt een trut.” Dat doe je toch ook niet? Dat voelt belegedigend.

Door de jaren heb ik wel geleerd om dit van mij af te zetten. Als er nu lelijke reacties binnenkomen in de app of via sms kan je kijken wat die persoon in het verleden ook al heeft gestuurd. Vaak zijn dat dingen van hetzelfde genre en dan weet je ook meteen dat hij/ zij het type is dat er pret uithaalt door beledigende dingen te sturen. Soms gaat het zelfs gepaard met mensen die racistische of extreem rechtse dingen doorsturen. Op zich is dat goed dat we nu kunnen zien wie het stuurt, dan kunnen wij dat beteren kaderen en steek ik er geen energie meer in.

In het midden van de weg is het super saai. Ga ofwel links ofwel rechts staan.

Heeft dit jou als persoon veranderd?

Linde: Je bent iets bewuster en voorzichtiger. Ik vind dat je je daar niet te veel op mag focussen. Dit is makkelijk gezegd want je wordt niet graag afgemaakt omwille van iets dat je gezegd of gedaan hebt. Er is een verschil tussen iets zeggen wat over de schreef gaat en daar commentaar op krijgen of een standpunt innemen. Ik ben nogal voor dat laatste. Ik laat ook vaak duidelijk weten wat ik vind, met respect voor de mening van andere mensen. Zeker op de radio moet je daar diplomatisch op kunnen reageren. Mensen moeten niet weten wat mijn politieke voorkeur is maar ik mag bijvoorbeeld wel zeggen als ik iets racistisch vind en dat ik dat standpunt niet steun. Dan kan het mij ook niet schelen wat voor commentaren ik krijg toegestuurd. Helemaal in het begint toen ik op de radio begon, zei Tomas De Soete: “Als iemand alleen maar positieve commentaar krijgt en bij niemand iets negatief opwekt, is die persoon te glad en dat is super saai.” Ik zeg niet dat het een doel op zich is om een knuppel in het hoenderhok te gooien maar je mag wel je mening verkondigen.

In het midden van de weg is het super saai. Ga ofwel links ofwel rechts staan. Ik houd wel van mensen die kleur hebben en iets durven te zeggen. Ik merk wel dat het anders is hoe jonge mensen, die hier pas beginnen, omgaan met hun social media. Alles moet perfect zijn. Hier kan ik wel kwaad van worden. Dan denk ik echt: “Dit is toch niet het voorbeeld dat wij echt willen geven?” Er zijn collega's die dat doen en dat is leuk voor hen maar dat is niet wat ik wil zijn. Ik vind het een groter compliment als mensen zeggen: “Ah ja, die Linde, dat is echt een grappige en die staat ergens voor!” i.p.v. “Ah ja, die Linde, die staat altijd mooi op haar foto's!”

Een ander begrip; vloggen. Dit is tegenwoordig ook erg populair. Jij doet het ook met ‘Linde vlogt’. Was het jouw eigen idee om hiermee te starten en werd het jou eerder opgelegd van bovenaf?

Linde: Het werd gesuggereerd van naast mij. (lacht) Ik zit in een team waar er altijd een online redacteur bij zit. Drie redacteurs geleden, wie ook mijn beste vriend is, zei ooit tegen mij: “Goh, dat vloggen, daar moet je echt iets mee doen! Dat is echt iets voor u!” Toen zei ik dat ik dat nooit zou doen, in geen honderd miljoen jaar. Juist omdat je daar veel lef voor nodig hebt, en die mening heb ik nu nog. Het vergt wel wat van iemand om zo met een camera ergens te gaan staan en te filmen. Zelfs zou ik nooit een onbekende vlogger willen zijn omdat je over straat moet lopen met je camera in je hand. Dat heeft toch iets belachelijk? Je bent dus tegen jezelf aan het praten. Veel vloggers hebben ook iets ijdel. Bij veel beautyvloggers zie je dat ze vloggen met dat klepje omhoog. Je ziet dus dat ze enkel naar zichzelf zitten te kijken. Dan wrijven ze over hun haar en gezicht en vegen ze eens door hun concealer. Dat was het vloggen dat ik kende en dat vond ik maar niks.

Hoe de vlog nu is, vind ik het prima. Het gaat niet enkel over mij maar ook over mijn team en over alles wat er gebeurt op de zender. Ik vind de vlog het beste als er iets misgaat, als ik op mijn bek ga of als ik word uitgelachen door mijn team. Het is een soort groepswerk.

Nu vind ik het wel tof om te vloggen wanneer er mensen bij me zijn maar om alleen de straat op te gaan met de camera, dat durf ik nog steeds niet goed.

Tussen social media en radio? Ik denk dat er zeker een interessante kruisbestuiving mogelijk is. (lacht)

Denk je dat de vlog een vorm van communicatie is om de radio populair te houden?

Linde: Ik denk dat er zeker een interessante kruisbestuiving mogelijk is. (lacht) Zoals ik al eerder zei merk ik wel dat het twee verschillende soorten van publiek zijn. De helft van de kijkers zijn tussen de 18 en 25 jaar. Op de radio begint het pas vanaf 25 jaar. Het is zeker een uitdaging om deze te combineren en om te laten zien hoe tof dat het hier is. Hierdoor zullen de mensen af en toe ook eens luisteren naar de radio. Als ze al kijken naar de radio vind ik het ook al prima! (lacht)

Heb je er soms moeilijkheden mee om zomaar in het wilde weg te filmen op de redactie?

Linde: Op de redactie totaal niet. Iedereen is het hier ondertussen al gewoon. Ze weten wat ze mogen verwachten en schrikken er dus niet van dat wanneer er iets gebeurt op de redactie, ik er sta met mijn camera.

Dan een vraag die misschien vaak gesteld wordt, heb je tips voor studenten of jonge mensen die pas in de communicatiewereld terechtkomen?

Linde: Wat ik leuk vind aan het parcours dat ik heb afgelegd is dat het heel traag is verlopen. Ik heb dus alle stapjes overlopen. Ik denk dat een zeker ongeduld wel mag. Je mag ambitieus zijn maar het kan zeker geen kwaad om geduldig te kijken naar alles wat leeft.

Ik ben eerst vier jaar redacteur geweest van Tomas. Dat is dus in de loopgraven van een programma staan. Alle vuile werkjes. Ik ben alles, buiten technicus, geweest. Vier jaar redactie, zelf een programma gemaakt, gepresenteerd in de ochtend, gepresenteerd op verschillende momenten van de dag en ik heb ook een heel jaar puur 'online' gemaakt. Hierdoor weet je heel goed wat je ligt en ik heb het gevoel dat ik sinds drie jaar weet: “Ah ja, dit is waar ik goed in ben, dit kan ik goed, dit zijn mijn talenten, dit kan ik iets minder en dat doe ik best niet meer.” Ik heb daar echt lang over gedaan, 7 jaar. Ik vind dat niet erg omdat het mij nu enorm helpt met de keuzes die ik moet maken. Ik weet wat ik moet doen en ik weet nog beter wat ik niet moet doen.

Misschien is dat ook een tip dat je op niet te veel 'ja' mag zeggen. Dat mag je enkel zeggen op de dingen die bij jou passen of waar je iets aan hebt.

Ik krijg veel vragen om dingen te doen en voor ik beslis, stel ik mezelf altijd de volgende vraag: “Op het moment dat het daar gaat zijn; ga je vloeken op jezelf of niet?” Wanneer ik twijfel, doe ik het niet. Er zijn altijd wel projecten waarover je zal twijfelen, dan vraag ik vaak met wie ik moet samenwerken. Als het mensen zijn die ik ken en vertrouw, dan stem ik vaak toe. Zo zijn er al mensen geweest waarmee ik vaak heb samengewerkt en bij wie dat leuk was. Als zo iemand me vandaag kwam zeggen: “Kom Linde, we gaan een vlogreeks maken in een smoutebollenkraam! 10 afleveringen! Het wordt top!“, zou ik dat op eerste gezicht betwijfelen maar op sommige mensen zeg ik sowieso 'ja'. Zij moeten maar afkomen en beginnen met de woorden: “We gaan…” Daar heb je natuurlijk ook tijd voor nodig om te weten wie bij je past.

Last but not least; Hoe is het met de baby van Vio (nvdr. medewerker van Studio Brussel, de baby is een vast item in de vlog)?

Linde: Met de baby van Vio gaat alles goed! Hij heet Charlie én ze heeft me gisteren een foto gestuurd en het lijkt erop dat hij een beetje rossig wordt! Ze is wel nog aan het bekomen want het is een redelijk heavy bevalling geweest. Volgende week mag ik eindelijk op bezoek!

Wil je meer weten over Linde of over Studio Brussel? Check dan zeker de volgende kanalen!

Om de vlog te bekijken moet je op het volgende adres zijn:

Voor de andere social mediakanalen kan je hier terecht:

Facebook: Linde Merckpoel of Studio Brussel

Instagram: Linde Merkpoel of Studio Brussel

YouTube: Studio Brussel