Nicola en Evi van La Fontanella: “De mensen goed soigneren, dat vinden we heel belangrijk”

Dag lieve vrienden. In 1977 opende La Fontanella zijn deuren in Hasselt. Vorige week sprak ik met Nicola Corbacio en Evi Swerts, het charmante koppel dat dit restaurant in 2011 overnam van Nicola’s ouders. Afgelopen september heropenden ze hun zaak in een mooi herenhuis in de Maastrichterstraat 60. Het werd een levendig gesprek over herinneringen, tradities, huiselijkheid en kwaliteit. En over lekker eten, natuurlijk!

Evi, Nicola en Brigitte Bers, Nicola’s mama. — by Frederik Maesen
Evi, Nicola en Brigitte Bers, Nicola’s mama. — by Frederik Maesen

C’era una volta una piccola fontana

Er was eens een kleine fontein. In het Italiaans: C’era una volta una piccola fontana. Deze zin staat te lezen op de website van La Fontanella. Nicola neemt me mee naar 1977, het jaar waarin het allemaal begon in de Sint-Jozefsstraat. “Heel in het begin stond er een fonteintje in het halletje van het vorige restaurant, iets dat pruttelde. Later werd hij vervangen door een grote fontein in het midden van de zaak. Bij de verbouwing in 2010 gingen we voor een strak interieur en hebben we ervoor gekozen om de fontein helemaal weg te laten.” De fontein verdween. Ristorante La Fontanella was ondertussen een gevestigde waarde in de stad.

Zoals het vroeger was... — by La Fontanella
Zoals het vroeger was... — by La Fontanella

Lag het vast dat Nicola mee in de zaak zou stappen? “Ik ben achter de toog geboren”, vertelt hij al lachend, “bijna letterlijk. Mijn vader zei altijd: ‘De horeca, dat is een moeilijk beroep, een zwaar beroep. Begin er niet mee.’ Maar op school deed ik het niet schitterend en dan ben ik toch in de zaak gerold. Het was ook nodig omdat we als bedrijf toen minder goede tijden kenden. In 2008 heb ik Evi ontmoet tijdens haar studentenjob. We namen de zaak van mijn ouders over in 2011.”

Opoffering en liefde voor de zaak

Een restaurant als dit runnen, dat is niet iedereen gegeven. “Je moet er veel voor opgeven”, zegt Evi, “En daarom moet je er echt van houden.” Nicola houdt er duidelijk wel van en de zaak is zijn thuis. Hij is altijd in het restaurant op openingsdagen, van ’s morgens tot ’s avonds. “Ik vind het heel belangrijk om altijd hier te zijn,” zegt hij gedecideerd, “om altijd als eerste aan te komen, iedereen scherp te houden en het voorbeeld te geven. Dat heb ik van mijn ouders meegekregen. Mijn vader heeft dat ook altijd gedaan. In april vorig jaar is hij met pensioen gegaan, op zijn 66e. Hij heeft 50 jaar gewerkt.” Mario van Pizzeria Mario, diens neef Tony van Dai Cugini en Nicola’s vader waren ware pioniers in Hasselt met hun Italiaanse keuken.

Zit je aan de straatkant, dan kijk je uit op het gebouw van Toerisme Hasselt. — by Frederik Maesen
Zit je aan de straatkant, dan kijk je uit op het gebouw van Toerisme Hasselt. — by Frederik Maesen

“Ik was enig kind en had een tafeltje op zaterdagavond met mijn gezelschapsspelletjes”, herinnert Nicola zich, “Als ik daar op terugkijk is het vrij zielig.” Met Nicola is het goed gekomen maar zijn vrouw en hij wilden toch een ander leven voor hun twee kinderen. “Ik ben ’s avonds sowieso altijd thuis”, vertelt Evi, “want onze kinderen zien hun papa al weinig.” En Nicola vult aan: “Dankzij de witte kassa zijn we niet langer 7 op 7 geopend. We kunnen ons werk nu beter combineren met de kinderen. We zijn nu twee dagen per week thuis, op zondag en maandag. En sinds een paar jaar nemen we ook collectief verlof.”

Huiselijkheid en warmte

Sfeervolle en warme foto’s sieren de website van La Fontanella. In de zaak zelf draagt de wand met zwart-witfoto’s van vroeger bij aan de huiselijkheid. “We zijn ook warm en vriendelijk naar anderen toe”, zegt Evi, “Dat zit in ons. Iedereen is hier altijd welkom. Als je hier binnenkomt moet je het gevoel krijgen dat we blij zijn dat je hier bent.” “En we lachen veel”, vult Nicola aan, “heel veel. Samen met het personeel en met de klanten.” Ook tijdens ons gesprek wordt er veel gelachen. De zaak is nog leeg op ons en enkele medewerkers na maar er hangt al een goede sfeer.

Foto’s van vroeger en andere sfeervolle beelden. — by Frederik Maesen
Foto’s van vroeger en andere sfeervolle beelden. — by Frederik Maesen

“Toen we deze zaak inrichtten, hebben we bewust de toog aan de ingang gezet”, vertelt Nicola, “We vinden het cruciaal dat de mensen die binnenkomen altijd iemand hebben die hun verwelkomt van achter de toog. Ze hebben dan een aanspreekpunt en dat draagt ook bij aan de huiselijke sfeer. Ook als klanten buitengaan, is er altijd iemand die hen nog een goede dag wenst.”

Wees welkom! — by Frederik Maesen
Wees welkom! — by Frederik Maesen

Tradities en heden verbinden

Het verleden en de klassiekers centraal zetten, dat vinden Nicola en Evi heel belangrijk. “Die gerechten van vroeger mogen we niet uit het oog verliezen.” En dan zegt Nicola iets dat me verbaast. “We zijn Italianen maar wij verkopen wel lekkere frieten. Steak met frieten, daarvoor komen onze klanten speciaal naar hier”, vertelt hij al lachend. En zijn vrouw bevestigt, ook al lachend: “Peperroom, frieten en mayonaise. Dat eet je nergens zo lekker als hier!” Ze kunnen er een internationaal publiek mee bekoren. Er zijn ook critici maar Nicola weerlegt hun kritiek. “We zijn eigenlijk Italo-Belga. Net als vroeger zoeken wij een evenwicht tussen de Italiaanse en de Belgische keuken. We spreken ook een heel breed publiek aan. Kwaliteit staat altijd voorop en alles is altijd vers. En we bieden veel keuze, ook in ons lunchmenu. De mensen goed soigneren, dat vinden we heel belangrijk!”

Het keukenteam tovert de heerlijkste gerechten tevoorschijn. Op de foto: Marinko, Davide Angelo Salvatore en Jessie. — by Frederik Maesen
Het keukenteam tovert de heerlijkste gerechten tevoorschijn. Op de foto: Marinko, Davide Angelo Salvatore en Jessie. — by Frederik Maesen
Eén van hun creaties: In de pan gefrituurde sardien met een salade van tuinbonen en groene asperges. — by Frederik Maesen
Eén van hun creaties: In de pan gefrituurde sardien met een salade van tuinbonen en groene asperges. — by Frederik Maesen

De verhuis met het oog op de toekomst

Over de verhuis van vorig jaar vertelt Nicola nog: “We konden nog 10 jaar in de vorige zaak blijven, maar het was een luciferdoosje tussen hoogbouw. We hadden nog recent verbouwd maar hakten toch de knoop door om naar hier te verhuizen. De verhuis was ook toekomstgericht. We kunnen hier zeker 18 jaar blijven.” In september openden ze het restaurant in een hoog herenhuis met veel mooie elementen. We mogen niet vergeten dat ook de moeder van Nicola een belangrijke rol speelde in de aanloop naar de nieuwe zaak. Tijdens haar eerste bezoek aan het pand, ontdekte ze het potentieel ervan. Sindsdien was ze een groot voorstander van de verhuis. “Mijn mama is eigenlijk van in de beginjaren de sterke kracht geweest van La Fontanella. Altijd op de achtergrond, maar tegelijk een heel belangrijk fundament waardoor we konden uitgroeien tot wat we nu zijn!”

Deze hapjes staan klaar om geserveerd te worden. — by Frederik Maesen
Deze hapjes staan klaar om geserveerd te worden. — by Frederik Maesen

Nicola sluit graag af met zijn droom: “Eén van de betere restaurants van Hasselt blijven en dat klanten zich hier welkom blijven voelen”, en hij voegt eraan toe: “We hebben heel veel respect voor klanten die ons al die jaren zijn blijven volgen.”

Dank jullie wel, Evi en Nicola, voor de warme ontvangst en het plezante gesprek. Ik vond het fijn om onder meer te ontdekken waar de wieg van jullie zaak stond en wens jullie een mooie toekomst toe waarin jullie jullie klanten goed mogen soigneren.

Lieve vrienden, willen jullie een middag of avond genieten van heerlijke gerechten en een prettige sfeer in een prachtig gerenoveerd herenhuis? Bij La Fontanella zijn jullie van harte welkom. Nicola en Evi zijn heel vriendelijke en bescheiden mensen met een heel groot hart voor hun klant en hun zaak. Een belangrijke tip: reserveer online via hun website! Meer info vind je ook op hun Facebookpagina.

Neem voor je binnenstapt bij La Fontanella ook even de tijd om deze mooie gevel te bewonderen. — by Frederik Maesen
Neem voor je binnenstapt bij La Fontanella ook even de tijd om deze mooie gevel te bewonderen. — by Frederik Maesen